Wystawa Bogumiły Ofiary "Między siłą czułością"

Mamy zaszczyt zaprosić wszystkich entuzjastów sztuki na najnowszą wystawę „Między siłą a czułością” pędzla Bogumiły Ofiary, ukazującą kobiecość w jej najbardziej autentycznych odsłonach - w ciszy, refleksji, czasem w delikatnym napięciu między tym, co kruche, a tym, co niewzruszone. To przestrzeń, w której emocje nie są ukryte, lecz wybrzmiewają w spojrzeniach, gestach i subtelnych detalach twarzy.

Kobiecość to nie jeden określony wizerunek, lecz dynamiczna równowaga między odwagą a wrażliwością, między spokojem a napięciem, między tym, co widoczne, a tym, co ukryte. To zaproszenie do spojrzenia na kobiety i ich historię z większą uważnością.

Wystawa potrwa: 6.03 - 9.04.2026

Finisaż: 9 kwietnia godz.18.00 | Galeria w Ramach Piętra OCK
 

Autoprezentacja – Bogumiła Ofiara

W roku 1983 ukończyłam Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych im. Franciszka Bartoszka w Poznaniu uzyskując tytuł technika sztuk plastycznych. Po liceum pracowałam na stanowisku dekoratora w PSS Społem w Ostrzeszowie. Dodatkowo wykonywałam różnego rodzaju dekoracje, np. sal weselnych, dekoracje kościelne z okazji I komunii św. Bożego Narodzenia, ślubów i innych uroczystości. Pracowałam w zakładzie kamieniarskim wykonując rzeźby nagrobne w kamieniu, które do dzisiaj widzimy na cmentarzach.

Jednak zaczęło brakować mi kontaktu i bliskości z malarstwem, rysunkiem, grafiką, dlatego zdecydowałam się podjąć 5 letnie studia magisterskie na Uniwersytecie im Adama Mickiewicza w Kaliszu na kierunku Edukacja Artystyczna w zakresie sztuk plastycznych. Dyplom przygotowałam z malarstwa i tytuł magistra otrzymałam z rąk promotora, profesora sztuk pięknych Andrzeja Niekrasza, w 2003 r.

Rozpoczęłam pracę w Warsztacie Terapii Zajęciowej w Kuźnicy Grabowskiej na stanowisku instruktora terapii zajęciowej, a w roku 2007 skończyłam studia podyplomowe z zakresu organizacji pomocy społecznej i pracy socjalnej na Uniwersytecie Adama Mickiewicza, Wydziale Nauk Społecznych instytutu Socjologii.

W ten sposób pochłonęła mnie praca na rzecz drugiego człowieka. Zostałam kierownikiem Warsztatu Terapii Zajęciowej, utworzyłam Środowiskowy Dom Samopomocy w Kuźnicy Grabowskiej. Moje życie podporządkowałam pracy zawodowej, wspieraniu i niesieniu pomocy osobom niepełnosprawnym w potrzebie.

Wszystko do momentu w którym sama potrzebowałam wsparcia a mój świat przewrócił się o 180 stopni. Wówczas powróciłam do mojego zamiłowania do twórczości. Malarstwo to dla mnie terapia która wspiera moje samopoczucie. Czasami trudno się otworzyć, dlatego malowanie to sposób na uwolnienie wewnętrznych myśli. Proces malowania przynosi mi ogromne poczucie spokoju i

wyciszenia. Malowanie daje mi szansę na wyrażenie swoich uczuć i emocji bez użycia słów. Pozwala mi stworzyć własny świat, w którym mogę zgłębiać różne idee i eksperymentować z różnymi technikami, kolorami. Kobieta jest inspiracją , jest siłą napędową zmian, indywidualizmu , która dąży do odcięcia kobiecości od bierności, zależności i podporządkowania, zastępując je autonomią, sprawczością i różnorodnością. Chciałam pokazać kobiety silne, ambitne, waleczne, niezależne, a równocześnie delikatne, wrażliwe, subtelne i zmysłowe.

Niech to spotkanie ze sztuką stanie się chwilą cichego zachwytu – momentem, w którym obraz przemawia do serca, a codzienność na chwilę ustępuje miejsca pięknu.